ANALÎZ

Hemû Nûçe

• Israra li ser sosyalîzmê, israra li ser mirovahiyê ye* 

  Dema ku sosyalîzm di jiyanê de xwe weke vebijarkekê nîşan dide faşîzm dikeve dewrê. Dema ku vebijarka sosyalîzmê derdikeve holê nûnerên kapîtalîst ên kujerên kastîk dest bi lêgerîna pergalê dikin, navê pergala ku derdikeve holê dibe faşîzm.
• Wateya gazîtiyê çawa tê fêmkirin? 

  Gazîtî ew rastî ye ku şopa şehadetê, her roj bilindahiya şehadetê bi xwe re hildigire, dijî û dide jiyîn. Zehmetiyên wê, dijwariyên wê, di her gava wê de têkoşîna ku pêwîst dike gazî ji her kesî pirtir dizanin, lewra dijîn.
• Pêwîstî her tim bi xweparastinê heye* 

  Mao dibêje “Desthilatdarî di devê tivingê de ye". Lê di devê tivingê de sosyalîzm nayê avakirin. Di devê tivingê de dewlet tê avakirin, netew-dewlet tê avakirin ku ev jixwe ne sosyalîzm e. Hewldanên bi vî rengî jixwe têk çûne.
• Elî Zeydî: Lîstîka nû ya siyasî û lêgerîna rêyeke sêyem 

  Karsazê ji Zîqarê ku xwediyê împeratoriyeke aborî ye, niha li ser kursiya herî bi rîsk ê Iraqê ye. Di navbera bankayên di bin ceza de û daxwazên kolanê de, testeke mezin li benda Zeydî ye: Avakirina îstîkrarê yan xetimîneke kûrtir?
• Her kedek toveke azadiyê ye 

  1'ê Gulanê hişê rabirdûyê, têkoşîna îro û damezrandina paşerojê ye. Îro banga vegera li rastiya xwe ya mirov e. Ked ne tenê ji bo jiyanê ye, ji bo mayina mirovbûnê ye. Her ked toveke azadiyê ye.
• Ji bo sekinandina cinawirê kapîtalîzm* 

  Divê li ber ronahiya heqîqetên dîrokî ji pirsên weke wê vejîna însanan çawa pêkan be û wê civaka antî-kapîtalîzm ku navê vê yekê sosyalîzm e, çawa were avakirin re bersiv werin peydakirin.
• Kûrewîbûnê kedxwariya kapîtalîst û xizanbûn mezin kirin* 

  Kûrewîbûn, ji ber ku polîtîkayeke ku ji jor ve tê afirandin, jiholêrakirina hêmanên dibin asteng ferz kir. Gelek herêmên cîhanê veguherandin qadên şer, rê li ber sefaletên aborî vekir û li gel tehrîbkirina xwezayê rê li ber wêraniyeke ekolojîk vekir.
• Polîtîkayên ku bi Başûrê Kurdistanê dide windakirin 

  Li Başûrê Kurdistanê PDK bi nêzîkatiyeke navendîparêz dixwaze rêveberiya giştî û hatineya aboriyê ya Herêma Kurdistanê kontrol bike, YNK jî parvekirineke bi hevsengî û parastina xweseriya herêma xwe ji xwe re dike armanc.
• Tengezariya mêtingeriyê: Li derve dîplomasiya piralî, li hundir jî înkar û bêçareserî  

  Îro mesafeya di navbera zimanê ku Tirkiye di siyaseta derve de bi kar tîne û pratîkên wê yên siyasî li hundir hatiye asta ku nayê paşguhkirin.
• Ji kê re 'hemwelatî' tê gotin? 

  Tu mantiqa ku bi rêya xaleke qanûna bingehîn Kurd û gelên din weke Tirk werin îlankirin, tune ye. Ev xal li dijî rastiyan e û xaleke înkarê ye. Wateya israrkirina wê jî israra faşîzm û komkujiyê ye.
• Di şer de asteke nû: Senkronîzasyona îstîxbarat û teknolojiyê 

  Di vî şerî de li ser bingeha lezbûn û îsabet, senkronîzasyona îstîxbaratê û hevbeşbûna algorîtmayên zekaya çêkirî pêk hatin. Bi encama hevbeşbûna kabiliyetê de 800 hedef bi carekê hatin lêdan ev jî di qada şer de asteke nû ye.
• Piştperdeya şerê DYE-Îsraîl û Îranê û armancên stratejîk 

  Şerê li Rojhilata Navîn ê li Îranê ne şerekî klasîk ê leşkerî yê navbera du yan jî sê aktoran e. Îran ji ber tora xwe ya herêmî li herêmê di hevsengiya hêzê de yek ji welatên diyarker e.
• Avaniya civakî-çandî ya Îranê 

  Tê dîtin ku rejîm bi tepisandina daxwazên nasnameyê yên gelan û têkoşîna azadiyê ya jinan dixwaze li ser piyan bimîne. Ev tablo nîşan dide ku statuko hîn bêhtir lawaz bûye û li ber şikestinê ye.
• Bi gel re nîqaş û bi gel re xebat 

  Li ser pirsa em ê çawa bikin, teqez bersiv bi gel re nîqaş meşandin, jiyîn û xebat kirine. Her kesê ku bi gel re têkilî dayne û bi hev re bixebite dikare çareseriyek bibîne.
• Ji berxwedana dîrokî ber bi Şoreşa Jinan a Rojhilat ve 

  Têkoşîna jinê ya li Rojhilat mîrateya Hurremîzmê ya wekheviyê esas digire, nêzîkatiya Jineolojiyê ya zanistî û banga ontolojîk ya “Jin Jiyan Azadî” dema dibe yek, paradîgmayeke jiyana nû derdikeve holê.
• Ji Derya Dura Pîroz heta Bûka Salê 

  Çarşema Serê Nîsanê roja ku nûr veguheriye rengên biharê, mîxa Laleşê hevsengî daye erdê û mirovahî di nava xeleka ebedî ya aştiyê de bûye yek.
• Heta ku Kurdistan azad nebe Tirkiye demokratîk nabe 

  Nêzîkatiya ku azadiya Kurdistanê taloq dike yan jî bi sînor dike, wê zemîna demokratîkbûnê nede Tirkiyeyê. Ji ber ku ev herdu mesele bi hev ve girêdayî ne. Li sîstemeke ku Kurd lê ne azad e, Tirkiye nikare demokratîk bibe.
• 4’ê Nîsanê rojbûna jinên lêgerînerên azadiyê û têkoşer in 

  4’ê Nîsanê rojbûna Rêber Apo, afirînerê hemdemî û serkêşê mirovahiya azadîxwaz e. Di heman demê de rojbûna jina lêgerînvana azadiyê û têkoşer e. Vê roja giranbiha li Rêber Apo û tevahî jinan pîroz dikim.
• 4'ê Nîsanê roja xwebûna gelekî ye 

  Wateya ku Rêber Apo di nirxandinên xwe de da roja bûyîna xwe, di sedsala dawî de rastiya gelekî ku serberjêr bûbû jinûve xist ser rêyekê.
• Di bin siya emanetê pîroz de 'Destana Vejîna Şengalê' 

  Dema ku gerîlayan di kêliya xatirxwestinê de şehîdên xwe spartin axa Şengalê ew emanet ne tenê bû bîranînek, bû bingeha ruhanî ya civakeke nûbûyî. Îro li Çiyayê pîroz, şoreşa jinê û vîna malbata azad nîşan dide ku ew tîpên ji agir veguherîne vejînekê.
• Divê deriyên Îmraliyê vebin 

  Divê Tirkiye wate û girîngiyê bide terzê çareseriya Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan. Dema ku bi awayekî azad xebitî wê pêvajoya Aşitî û Civaka Demokratîk leztir bibe, bi awayekî rasttir pêk were û wê hemû kes ji vê yekê feydeyê bibîne.
• Ronesansa Êzîdxanê: Ji tunebûnê ber bi civaka demokratîk ve 

  Civaka Êzîdî ya ku ji nava xweliya fermana 2014’an rabû, îro bi ronesanseke polîtîk û civakî bersiva dîrokê dide.
• Hevalê Egîd 

  Bîranîna Egîd û nişfê wî di heman demê de bicihanîna berpirsyariyekê ye. Wan ne tenê jiyana xwe feda kirin; her wiha ruhê şikestî yê Kurdan jî rakirin ser piyan, bûn nefes ji Kurdan re û agirê raperînê jinûve dadan ku hîn jî gur e.
• Mazlûm û Egîd: Du rojên ku li Kurdistanê hilatin 

  Li gel van pêşengên şoreşger Kurdistan ji xewa bi salan şiyar bû û ji mirinê berê xwe da hebûnê.
• Piştî heşt salan Efrîn: Nifûsa hatî guhertin û pêvajoya nû 

  Li Efrîna ku dewleta Tirk di sala 2018’an de ew dagir kir, di nava heşt salan de dûrxistina ji cih û waran ya tunekirina etnîkî û wêraniyên mezin çêbûn. Piştî lihevkirina li gel Şamê pêvajoyeke vegerê ya sînordar destpê kir.