Zêdebûna bûyerên tundî û xwekuştinê yên li girtîgeha Belçîkayê, krîza tenduristiya derûnî ya li welêt radixe ber çavan. Pispor, diyar dikin ku pêwîste lênêrîna psîkîyatrî ya qels bên derbaskirin û polîtîkayên pêşîlêgirtinê bên xurtkirin.
Li gorî daneyên ji Konseya Venihartinê ya Girtîgeha Navendî (CTRG) û Enstîtuya Mafên Mirovan a Federal (FIRM), li girtîgehên Belçîkayê rêjeya xwekuştinê ji sedî 50 ji navîniya Ewropayê zêdetir e. Herî dawî raporek ji Konseya Ewropayê re hat pêşkêşkirin û tê de behsa kêmasiya lênêrîna psîkiyatrîk a avahîsaziyê li girtîgehan dike.
Li Belçîkayê ji bo hezar girtî tenê 2 psîkiyatrîst hene. Her wiha di raporê de behsa perwerdehiya nebaş a karmendên girtîgehê di warê pêşîlêgirtina xwekuştinê û mijûlbûna bi nexweşiyên derûnî re tê kirin.
Wezîra Edaletê Annelies Verlinden, diyar kir ku di pergalê de kêmasiyên cidî hene û da zanîn ku bi hevkariya Xizmeta Tenduristiya Giştî ya Federal û rêveberiyên herêmî ji bo derbaskirina van kêmasiyên cidî gav avêtine.
Rewşa girtîgehan wekî nîşanek ji krîza tenduristiya derûnî ya berfirehtir a li welêt tê dîtin. Li gorî lêkolîna Sciensano ya 2023-2024, li Belçîkayê ji her pênc kesan yek pirsgirêkên tenduristiya derûnî dijî û ji vê ciwan herî zêde bandor dibin.
Rêjeyên pirsgirêkên tenduristiya derûnî di nav jinan û kesên ku asta perwerdehiya wan kêmtir e de zêdetir e. Ev yek bi bêewlehiya aborî û tenêbûna civakî ve girêdayî ye. Pandemî, enflasyon û aloziyên siyasî yên cîhanî zextê li ser tenduristiya derûnî zêde dikin.
Pispor, hişyar dikin ku heya ku polîtîkayên avakirina kapasîteyê, koordînasyon û pêşîlêgirtinê neyên bicîh anîn, barê psîkolojîk dê hem li girtîgehan û hem jî di tevahiya civakê de zêdetir bibe.
